Ekspresje-fisuele betsjutting yn 'e literatuer

As ien fan 'e keunsten, literatuer hat syn eigen artistike techniken, basearre op' e mooglikheden fan taal en spraak. Se wurde algemien de term "figurative betsjutting yn 'e literatuer" neamd. De taak fan dit betsjutting is it útdrukkjend útdrukt fan 'e ôfbylding fan' e werjefte en de betsjutting, it artistike idee fan it wurk, en ek in bepaalde stimming te meitsjen.

Paden en sifers

Ekspressive-figuerlike middel fan taal - in ferskaat oan paden en figueren fan spraak. It wurd "trail" yn 'e Grykske betsjut "turnover", dat is, it is wat ekspresje of wurd brûkt yn figurative betsjutting. Trails sawol beskriuwende en ekspressive middel yn 'e literatuer skriuwer brûkt mear byldspraak. Epitekten, metafoaren, persoanifikaasjes, hyperbôles en oare artistike apparaten binne relatearre oan de spoaren. De figueren fan 'e spraak binne sprake, it fersterkjen fan' e emosjonele toan fan 'e wurk. Tsjinoerstelde, epiphora, omkearing, en in protte oaren - is it middel fan fertsjintwurdiging yn de literatuer oangeande de stilistyske receptie ûnder de algemiene namme fan "figueren fan 'e spraak". No folgje se yn mear detail.

Epithets

De meast foarkommende literêre technyk is it gebrûk fan epithets, dat is figurative, faak metaporysk, wurden dy't it objekt op beskreaun beskiede. Wy sille epithets yn 'e folklore foldwaan ("in feest is eare", "der binne ungekennige gouden skatten" yn' e epik "Sadko") en yn de wurken fan 'e skriuwer ("foarsichtich en dôve" lûd fan in fallen fruit yn Mandelstam's gedicht). De mear útdrukkjend de epithet, hoe mear emosjonele en libbele is it byld fan 'e keunstner fan it wurd.

Metafoaren

De term "metafoar" kaam ta ús fan 'e Grykske taal, lykas de bepalingen fan' e measte fan 'e tropezen. It literatuer betsjut "figurative betsjutting". As de skriuwer in dripke dau ferhúzet oan 'e smaak fan in diamant, en in purple bunch fan berchasken nei in feart, dan is it in fraach fan' e metafoar.

Metonymy

Hiel nijsgjirrige middels fan taal - metonymy. Yn oersetting fan 'e Grykske - ynnimming. Yn dit gefal wurdt de namme fan ien objekt nei in oar oerbrocht, en in nij ôfbyld is berne. De grutte dream komme wier fan Peter de Grutte op alle flaggen dy't sil wêze "om besite ús" fan Poesjkin syn "De Brûns Horseman" - is in foarbyld fan metonymia. It wurd "flaggen" ferfangt yn dit gefal de begripen fan "lân, steat". Metonymy wurdt maklik brûkt yn 'e media en yn' e omlieding: 'White House', bygelyks, is net de namme fan it gebou, mar fan har ynwenners. As wy sizze "de tosken passe", betsjutte wy dat de toskedich ferdwûn is.

Synecdoche yn oersetting - it ferhâlding. Dit is ek in oersetting fan betsjutting, mar allinich troch it kwantitative teken: "de Dútser ferfarre nei oanfal" (Dútse regimenten betsjuttet), "de fûgel fljocht hjir net, it bist komt hjir net" (fansels, fan in protte bisten en fûgels).

Oxymoron

De ekspresjonele betsjutting yn 'e literatuer is ek in okyymoron. Stilistyske figuer, dy't mooglik blike te wêzen in stilistyske fersin - de Uny fan net te ferienigjen, yn in letterlike oersetting fan it Grykske wurd klinkt as "clever-stom." Foarbylden fan in oxymoron binne de nammen fan ferneamde boeken "Hot Snow", "Virgin Soil Upturned" of "Living Corpse".

Parallelisme en parzellaasje

Faak wurdt as paragrafologysk ekspresjonele parallels brûkt (it yntinsive brûken fan ferlykbere syntaktyske konstruksjes yn neistlizzende linen en sinnen) en parceling (de ferdieling fan 'e fraach yn losse wurden). In foarbyld fan 'e eardere is fûn yn' e boek fan Salomo: "tiid om te klagen, en tiid om te dûnsje." Foarbyld fan 'e twadde:

• "Ik gean. En jo geane. Wy binne mei jo op 'e dyk.
  Ik sil it fine. Jo - Jo sille net fine. As jo nei jo folgje. "

Inversion

Hokker betsjutting betsjuttet yn keunstsinnige sprekwurd kin noch treffen? Inversion. De term kaam fan it Latynske wurd en oerset as "permutaasje, ynkommend". Yn de literatuer, de ynverze hjit in permutation fan wurden of parten fan sentences with konvinsjonele omkeard folchoarder. Dit is dien om de ferklearring sichtber te meitsjen, it bite of it kleurke: "Lang leed ús folk!", "De leeftiid fan 'e walens, stupfearre."

Hyperbola. Litota. Irony

Ekspresyf fisuele betsjutting yn 'e literatuer is ek hyperbole, litot, irony. De earste en twadde hearre ta de kategory fan oerdracht-ûnderstân. Hyperbôle kin de beskriuwing fan 'e held Mikula Selyaninovich neamd wurde, dy't mei ien hân "de ierde" mei in plough setten, wêrtroch't it hiele "goede team" fan Volgo Svyatoslavovich koe. Litota, oan 'e oare kant, makket it byld ridlik lyts as in miniature hûn sei "net mear as in ligel". De irony, dy't letterlik yn 'e oersetting as "pretense" klinkt, wurdt neamd om in objekt op te nimmen net wat it liket. Dit is in subtile spier, wêryn't de literêre betsjutting ferbûn is ûnder de tsjinoerstelde ferklearring. Sa is bygelyks in ironyske oansprekkende berop oan in sprekke persoan: "Wat binne jo, Cicero, kinne jo net twa wurden ferbine?" De iirense betsjutting fan 'e berop leit yn it feit dat Cicero in prachtige spreker wie.

Underwilens en fergeliking

Skilderingen binne fergeliking en persoanifikaasje. Dizze skildere betsjutting yn 'e literatuer meitsje in spesjaal poëtika oanrekkene oan de kulturele erudysje fan' e lêzer. Fergeliking is de meast brûkte technike as in ferrassende wrald fan snelflokken tichtby in finsterglas fergelike, bygelyks mei in swarm fan gnten dy't nei it ljocht fleane (B. Pasternak). Of, lykas yn Joseph Brodsky, ropt de hoek yn 'e himel "as in fjouwerkantwurde." As persoanliking fan non-living-objekten oanwêzich is, krije de wil fan 'e keunstner "libje" eigenskippen. Dit is de "sykheljen fan 'e panne", wêrfan "de learjacke waarm wurdt", Yevtushenko of in lyts "klenenochek" fan Jaenin, dy't "de griene udder" fan' e folwoeksen baan siet, dêr't er opgroeid. En gedacht Pasternakovskuyu blizzard, dy't "skulpet" op it finsterglês "sirkels en pylken"!

Pun. Gradaasje. Antithesis

Under de stylistyske sifers kinne wy in oar puntsje, ôfstimming, antithesis neame.

In pun, in Frânsk-termed term, betsjut in gefoelich beetje fan ferskate betsjuttingen fan it wurd. Bygelyks, yn in anekdoate: "Ik joech de bôge en gie nei de masquerade yn Cipollino kostúm."

Graduation is de ynstelling fan homogene leden om har emosjonele yntensiteit te fersterkjen of te swakjen: ynfierde, seach, namen besit.

Antithesis is in skerpe strakke kontrast, lykas by Pushkin's "Little Tragedies", as hy in tabel beskriuwt dy't koartlyn feest waard, en no is der in sarkje op. De resepsje fan 'e antytes fersterket de dúdlike metafoaryske betsjutting fan it ferhaal.

Hjir binne de wichtichste fisuele betsjuttingen dy't de master brûkt hat om syn lêzers in spektakulêre, geprobele en kleure wrâld fan it wurd te jaan.