Taalkundich identiteit - sawol foarme en wat docht

Yn de 20e ieu - en no yn 'e 21e - humanitêre gebiet fan ekspertize wurdt hieltyd nei't syn minsklik - syn eigenskippen, gedrach, karakter - by it sintrum fan wittenskiplik ûndersyk. Yn de taalwittenskip is der itselde: wy binne ynteressearre yn 'e taal, net as in abstrakt ferskynsel, mar as in manifestaasje fan' e minsklike natuer, de ûntwikkeling ferwurvenheden. Yn wittenskip, der is noch gjin mienskiplike begripen en definysjes fan wat in "linguïstyske identiteit". Mar, tegearre mei de "taal foto fan 'e wrâld" - relatearre konsept - it ferskynsel nimt wittenskippers op alle nivo' s fan it taallearen - begjinne mei fonetyk en einiget tekstuele. Yn in hiel generalisearre formulearring kinne wy sizze dat taal persoanlikheid - in set fan linguïstyske gedrach en minsklik útdrukking. De foarming fan de rede fan it yndividu hat ynfloed op it foarste plak syn memmetaal.

En hjir wy moatte bring dy talige hyptezen (bygelyks, de Sapir-Whorf hypoteze), neffens dêr't it bepaalt de taal fan tinken. Bygelyks, foar de Russyske-sprekkende minsken binne komplekse begripen fan beskate en indefinite artikels, dy't wurde waarnommen troch elementary sprekkers fan Germaanske talen (Ingelsk, Deensk, Dútsk). En ferlike mei de Poalske, in Russian der is gjin "man-corporeal kategory." Dat is dêr't de Poalske ûnderskied makke tusken (sizze, troch in foarnamwurd of tiidwurd form), oft it giet oer in groep wêryn der wiene allinnich froulju wêzen, bern, of bisten, of oars - in groep wêryn wie der op syn minst ien man, foar de Russyske der binne gjin fûnemintele ferskillen. Wat is de ynfloed? Flaters yn de bestudearre talen, dy't binne de resultaat net fan minne oplieding, en oare talige bewustwêzen, in taalkundich persoanlikheid.

Ek by it praten yn harren memmetaal, wy kommunisearje op ûnderskate wizen, bygelyks, ûnder leeftiidsgenoatsjes, mei leararen yn it foarum. Dêrby wurdt, ôfhinklik fan it gebiet fan kommunikaasje, wy sille brûke ferskillende kwaliteiten fan ús identiteit - wat is ús taalkundige identiteit, te kiezen foar taal, design útstellen, styl. Syn formaasje wurdt beynfloede net allinnich harren memmetaal as sadanich, mar ek it medium fan it ûnderwiis en it nivo fan ûnderwiis en oerflak fan spesjalisaasje. It is de muoite wurdich beteljen omtinken oan it feit dat de taalkundige identiteit fan 'e dokter, bygelyks, sille wêze oars út' e taal fan 'e yndividuele programmeur of in wurknimmer fan Lânbou. Dokters sil faak brûke medyske terminology, ek yn gewoane spraak, harren ferienings en ferlikings sille mear kâns om te binen oan it minsklik lichem. Wylst yn 'e taspraak yngenieurs faak waarnommen metafoaren yn ferbân brocht mei de meganismen en masines. Sa, de taal persoan struktuer hinget fan in soad faktoaren. De omjouwing dêr't wy waarden grutbrocht, it meitsjen fan 'e stifting, lykwols, en ek ús karakter en persoanlikheid skaaimerken, dizze struktuer is yn konstante ûntwikkeling en beynfloedet ús libbenen en de omjouwing. Tink derom dat as it krijen yn in oare famylje - sizze, getting troude - se begjint te praat in bytsje oars, mei help fan sprekwurden of "spreuken", fêststeld troch de man syn famylje. Noch mear nijsgjirrich is it gefal, as de taalkundige identiteit giet om evolve yn in frjemde taal omjouwing. Sa, wy binne allochtoanen ferskilt in oantal funksjes, beynfloedet de taal dêr't se moatte kommunisearje op deistige basis.

Yn teory en praktyk fan de taalkunde linguïstyske identiteit fan de oersetter hat in spesjaal plak. It feit dat de oersetter is net allinnich in drager fan in beskate kultuer, mar ek in bemiddeler - de mediator - de stjoerder fan de iene kultuer nei in oare ferskynsels. Syn taak is net allinne te oerdrage ynformaasje, mar ek, faak, yn 'e weropbou fan deselde krêft fan emosjonele effekt op' e lêzer, it trochjaan fan deselde oanbod oan gefoelens en ferienings, dat is de oarspronklike taal. En it docht bliken dat it is perfoarst "objektyf" kin net oerdrage oan 'e praktyk, as yn alles - út de plakken dy't waarden net begrepen of ferkeard begrepen, en einigje mei de kar fan fraseology en metafoaren - beynfloedet taalkundige identiteit fan de oersetting. Benammen helder wurde kin weromfierd nei it foarbyld fan de oersettingen fan itselde gedicht troch ferskillende oersetters. Sels binnen deselde tiid perioade (bygelyks, oersettingen fan Petrarca, dy't útfierd de dichters fan de Silver Age) styl, imaging systeem en, úteinlik, it algehiele effekt fan itselde gedicht yn ferskillende oersettings sille ferskille yngripend.